Een man, een vrouw: een woord, een woord

Lees eens de volgende zin: “Iedereen houdt van zijn vader”. Niets raars op het eerste gezicht, maar er is toch zeker wat aan de hand. Het gaat om het woord zijn. Het lijkt namelijk niet kloppend en kan zelfs als seksistisch worden beschouwd, omdat het hier zowel mannen als vrouwen betreft. Het is echter wel de enige juiste manier: Het vervangen door zijn of haar is erg omslachtig, want de betekenis verandert niet. Het vervangen door hun kan ook niet; het wordt een incorrecte zin.

Het probleem zou opgelost zijn als we een nieuw onzijdig bezittelijk voornaamwoord toevoegen. Waarom doen we dat dan niet? Simpelweg omdat een bezittelijk voornaamwoord een functiewoord is. Een functiewoord (voorzetsel, persoonlijk voornaamwoord) verbindt woorden, maar het belangrijkste: ze dragen weinig betekenis. Dit in tegenstelling tot inhoudswoorden, zoals zelfstandig naamwoorden en werkwoorden. Deze worden veel gemakkelijker toegevoegd aan een taal. De groep functiewoorden weigert gewoon nieuwe leden!

Een bewijs hiervoor ligt onder andere in het feit dat de meeste bezittelijk voornaamwoorden (en andere functiewoorden) al duizenden jaren oud zijn. Veel inhoudswoorden zijn van recentere datum.

Dit bericht is geschreven d.d. 07/03/2009 om 09:01 en staat in de categorie Taaldiscussie. Je kunt de reacties volgen via RSS 2.0 feed.